Każda jednostka populacja ma takie samo prawdopodobieństwo znalezienie się w próbie.

Niskie koszty losowania, odpowiednia dla większości testów statystycznych.

Inne schematy losowania próby mogą dawać lepsze rezultaty.

Dobór z listy obejmującej wszystkie elementy danej zbiorowości co n-tej (np. co piędziesiątej) jednostki losowania.

Tego typu próba jest lepsza od prostej próby losowej.

Możliwość pokrycia się interwałów losowania z ukrytym uporządkowaniem danego operatu.

Losowanie warstwowe polega na tym, że najpierw dzielimy zbiorowość statystyczną na jakościowo różniące się części, a następnie losujemy z każdej warstwy jednostki zbiorowości do próby.

Próba jest bardziej reprezentatywna od prostej próby losowej pod względem większej liczby zmiennych.

Wymaga więcej informacji o populacji.

Cechą charakterystyczną tego schematu jest to, że elementami losowania nie są poszczególne jednostki populacji, ale grupy. Podział danej zbiorowości na szereg grup i następnie wylosowanie pewnej ich liczby do badania, obejmuje na ogół wszystkie elementy danej grupy.

Łatwość w losowaniu.

Istnieje możliwość popełnienia sporych błędów przy szacowaniu parametrów populacji w przypadku niewłaściwego podziału na grupy.

Na podstawie podanego adresu ankieter znajduje inny, pod którym dobiera respondenta. Przy doborze adresów wykorzystuje się schemat losowania dwustopniowego.

Próba jest tania.

Możliwy negatywny wpływ ankietera na dobór kolejnego adresu według ustalonej ścieżki.

Procedura postępowania jest następująca: Przy podejściu rygorystycznym stosowanie pewnych testów statystycznych wymaga wprowadzenia do nich korekt. 1.losujemy do próby pewną liczbę zespołowych jednostek losowania: nazwiemy to postępowanie losowaniem pierwszego stopnia, a losowanie JL jednostkami losowania pierwszego stopnia (JLPS). "2.wylosowane do próby JLPS dzielimy na mniejsze jednostki losowania zwane jednostkami losowania drugiego stopnia (JLDS); JLDS mogą być jednostkami zespołowymi bądź jednostkami badania". 3.przeprowadzamy losowanie drugiego stopnia. Wylosowane do próby JLDS tworzą ostateczną próbę: wchodzą do niej te jednostki badania, które należą do wylosowanych na drugim stopniu JLDS.

Najbardziej precyzyjny schemat losowania.

Opiera się ona na znajomości struktury populacji generalnej wg przyjętych cech (tzw. zmiennych kontrolnych) i narzuceniu tej struktury na skład próby. Stosowane cechy - kryteria to: wiek, płeć, wielkość rodziny, dochód, rodzaj grupy społecznej lub działalności. Liczebność grup (segmentów) w próbie ustala się na podstawie przemnożenia rozkładu procentowego wybranych cech w populacji generalnej, przez ogólną liczebność próby.

Daje możliwości kontrolowania większej liczby cech. Nie wymaga istnienia operatu.

Wpływ ankietera na dobór respondenta.

Na pierwszym stopniu doboru losuje się miejscowości miejskie i wiejskie (losowanie dwustopniowe). Drugi stopień doboru - jak w klasycznej próbie kwotowej.

Daje możliwości kontrolowania większej liczby cech.

Wpływ ankietera na dobór respondenta.